و پیش آمدن شرایط جدید ، بیشتر نمایان می شوند، بیشتر بروز پیدا می کنند و به قولی ، خودی نشان می دهند!
شاید عبارت : (( جاهل (نادان) همه را به کیش خود پندارد.)) در ظاهر امر خیلی ساده و گذرا باشد ،
ولی وقتی آن را با شرایط جدید و با توجه به دستاوردهای عصر ارتباطات و فن آوری اجین کنیم،
می بینیم که هنوز ناگفته های زیادی در این ضرب المثل نهفته است .
حال چرا در این جا به این موضوع اشاره کردم ، خود جای بحث دارد!؟ فقط با ذکر مثالی اشاره کوچکی به موضوع می کنم.
ــــــ تصور کنید در جمعی از دوستان هستید ، دوستانی که در ابتدا در ظاهر با اهداف و غایت های
متعالی ، مشغول به کار شدند و بعد بنا بر آن اهداف رابطه دوستی با هم پیدا کردند ، ولی پس از
مدتی رفته رفته ، ان اهداف متعالی به فراموشی سپرده شد، و چیزی جز آن روابط به حساب دوستانه
چیزی باقی نماند، روابطی که آنقدر پر رنگ شد که حتی باعث شد خیلی از ارزش ها را هم زیر پا
بگذارند و زمانی اگر ،کسی از بیرون تذکری یا موردی را به آنها گوش زد می کرد با انگشت اتهام به
سوی او نشانه می رفتند ، وتنها چیزی که به ذهنشان می رسید این بود که همه را مثل خود بدانند
و سعی کنند برای مشروع بودن روابطشان ، همه را به کیش و مسلک خود وادار کنند و حتی در صورت
موفق نشدن ، در پی زدن وصله ای به آن شخص و رواج اینکه آن شخص هم ، هم کیش وآیین
انهاست ، اورا به جرگه جاهلان ( شاید هم بد نامان و ...) وارد کنند.
شاید این مثال ، نوعی بر داشت در عصر جدید از این ضرب المثل باشد.

